វាសនាកូនកំព្រារ
ព្រហ្មលិខិតពិតជាមិនប្រណីដល់ជិវិតកូនកំព្រាគ្នានទីពឹងម្នាក់នេះសោះទំរាំបានទ្រនំសមរម្យគ្រួសារមួយដល់កក់ក្តៅមួយនេះយើងពួកយើងហែលឆ្លងអ្វីខ្លះប្រពន្ធធ្វើការរោចចក្រប្តីដើរធ្វើកូនជាងផ្សារដែករហូតអាចបើកសិប្បកម្មផ្សាដែកខ្លួនឯងតើវេទនាប៉ុណ្ណាហេតុអ្វីយកជីវិតនាងចាក់ចេញពីខ្ញុំ........ហេតុអ្វីអូនទៅចោលបងនិងកូនហេតុរឿងនេះវាកើតលើគ្រួសារខ្ញុំ គ្រោះថ្នាក់ចរាចរដ៏ចង្រៃនេះមិចមិនកើតលើនាក់ផ្សេង...អង្គុយតូចចិត្តនិងវាសនាខ្លួន...ស្រាប់លឺសម្លេងប៉ា...ៗប៉ា...ៗប៉ា....អារម្មណ៍ដែលពិបាកចិត្តក៏រសាយភ្លាមពេលលឺកម្លាំងចិត្តដែលទើបមានអាយុ2ឆ្នាំជាងដែលកំព្រាម្តាយទាំងវ័យក្មេងសល់តែខ្ញុំជាឳពុកហៅហើយងើបរត់ទៅត្រកងបីកូនសម្លាញ់របស់ខ្ញុំបាទៗកូនទាំងញញឹមទោះកំពុងយំក្តីភ្លាមនោះប្អូនថ្លៃ បានហៅ កូនរបស់យុមកញុំបាយមីងបញ្ចុក នាងឈ្មោះធានីគឺជាប្អូនស្រីភ្លោះជាមួយប្រពន្ធខ្ញុំសព្វថ្ងៃបន្ទាប់ពីប្រពន្ធខ្ញុំជួបគ្រោះចរាចស្លាប់បាននាងនិងហើយនាក់មើលថែកូនខ្ញុំនិងមើលខុសត្រូវលក់ដូនៅផ្ទះជាមួយម្តាយក្មេងខ្ញុំចំណែកខ្ញុំដើរផ្សារដែកខាងក្រៅព្រោះសព្វថ្ងៃយើងនៅគ្នា04នាក់ទាំងកូនប្រុសខ្ញុំព្រោះម្តាយខ្ញុំក្មេកខ្ញុំជាស្រីមេមាយមានកូនតែពីនាក់ឥលូវស្លាប់មួយនៅសល់តែកូនស្រី...